Nasz Twitter STREFA POLITOLOGII - OD ABSOLWENTÓW DLA UCZNIÓW I STUDENTÓW
Nasz profil na Facebooku
STRONA GŁÓWNA
PSYCHOLOGIA
Działania twórcze
Projekt własnego przedsięwzięcia
Przywództwo i kierowanie zespołem
Technika negocjacji
Zarządzanie kadrami
Przywództwo w państwach totalitarnych XX wieku
Psychologia polityki
Decydowanie polityczne
Komunkowanie polityczne
Zarządzanie i komunikowanie społeczne
ETYKA I FILOZOFIA
Etyka
Filozofia
Historia myśli politycznej
Myśl polityczna
Współczesne idee polityczne
PAŃSTWO, PRAWO, POLITYKA
Współczesne systemy polityczne
System polityczny i prawny RP
Partie i systemy partyjne
Ruchy społeczne
Teoria administracji publicznej
Prawo administracyjne
Prawo europejskie
Fundusze pomocowe i strukturalne
Samorząd i wspólnoty lokalne
Polityka gospodarcza i społeczna
Teoria polityki
Socjologia polityki
Metodologia badań politologicznych
MIĘDZYNARODOWO
Międzynarodowe stosunki polityczne
Koncepcje współczesnych stosunków międzynarodowych
Międzynarodowe stosunki gospodarcze
Konflikty współczesnego świata
Relacje transatlantyckie
Organizacje międzynarodowe
Społeczeństwa obywatelskie Europy
Problemy narodowościowe w Europie
PRACE DYPLOMOWE
FORUM
KONTAKT












































































































































DECYDOWANIE POLITYCZNE

WYŻSZA SZKOŁA ZARZĄDZANIA I BANKOWOŚCI W POZNANIU
FILIA WE WROCŁAWIU

  

Kierunek: POLITOLOGIA
Tryb: niestacjonarny na odległość
Semestr: III
Poziom studiów: DRUGIEGO STOPNIA
Imię i nazwisko: Wojciech Kaniuka

 

Pojęcie działania politycznego
Uwarunkowania decyzji o współpracy parlamentarnej PO – SLD
 

 

Praca z  przedmiotu: Decydowanie polityczne

Wykładowca: dr Leszek Sobkowiak

Pojęcie działania politycznego

Działanie polityczne można zdefiniować jako działanie ludzi w polityce. Działaniami politycznymi są racjonalne, dobrowolne i kontrolowane czynności podmiotu, który realizuje swoje potrzeby i interesy związane w sposób bezpośredni lub pośredni z władzą polityczną. Ich charakterystyką jest to, że podmiot może samodzielnie i świadomie wybrać czas, miejsce i sposób postępowania. Istota działań politycznych podmiotu polega na sprawowaniu – samodzielnie bądź w koalicji – władzy politycznej lub też na wywieraniu wpływu na ośrodki władzy politycznej (np. rząd, parlament) w warunkach walki kompromisów lub współpracy. Intencją podejmowania działań politycznych jest przede wszystkim zamiar osiągnięcia korzystnych dla danego podmiotu skutków w sferze politycznej, ekonomicznej socjalnej i kulturowej. Mają one wiele przejawów w życiu publicznym.

Wraz ze swymi skutkami działanie polityczne podlega zmiennym ocenom ze względu na kryterium czasu. W sytuacji, gdy jest ono skuteczne doraźnie, w dłuższym okresie może zostać ocenione negatywnie.

Zdaniem Franciszka Ryszki „Przez działanie rozumiemy planowe przekształcenie jednej sytuacji w drugą. (…). Planowe to znaczy (w zamyśle planującego), że każdemu działaniu powinien odpowiadać określony skutek. Działanie nie przestaje być planowe nawet wtedy, jeśli zmiana sytuacji nastąpiła niezgodnie z zamysłem planującego”1.

1, Ryszka F., Nauka o polityce. Rozważania metodologiczne, Warszawa 1984, s. 34.

Przez sytuację należy tutaj rozumieć obiektywny, ale i intersubiektywny układ faktów społecznych, czyli takich faktów, w których uczestniczą zbiorowości ludzkie lub pojedynczy ludzie tworzący zbiorowość, choć nie powiązani ze sobą żadną więzią. W tak rozumianej sytuacji ludzie mogą się nie znać, a nawet o sobie nic nie wiedzieć. Nie stanowi ona struktury, nie musi być ani spójna, ani zhierarchizowana. Można ją także nazwać pewnym „stanem ludzkim”, tak jak istnieje obiegowe pojęcie „stan rzeczy”.

W „teorii działania” T. Personsa przyjęte jest, że działanie (action) stanowi każda forma zachowań ludzkich, która daje się opisać i przeanalizować za pomocą określonych kategorii, które uznaje on za logiczne implikacje samego „działania”. Poprzez owe kategorie, które składają się z niezbędnej liczby terminów albo faktów, które da się wyprowadzić z systemu (tzn. przewidywalnych w obrębie systemu), tworzony jest punkt wyjścia dla teorii.

Należy w tym miejscu wymienić trzy główne implikacje, bez których działanie nie byłoby możliwe, czyli:
1) podmioty działające – actors,
2) sytuacja, w jakiej przychodzi działać – situation of action,
3) orientacja podmiotów działającym względem sytuacji – orientation of the actors of the situation.

W takim przypadku przez „sytuację” należy rozumieć tylko te elementy nieograniczonego zasadniczo pola, które mają dla podmiotu działającego znaczenie, a więc osoby i rzeczy, które powodują „orientację względem sytuacji”, która to orientacja może być motywacyjna lub wartościująca. Przyjąwszy, że działanie polityczne zależy od orientacji wartościującej, należy założyć stałą internalizację norm i kryteriów wyboru, która zachodzi po stronie podmiotu działającego. W przypadku zachodzenia sytuacji motywacyjnej działania stają się podporządkowane woli „aktora”. Jak się wydaje, obie sytuacje mogą ułatwić dochodzenie sensu działań politycznych, jako że pojęcie „przekształcenia sytuacji” zostaje wyraźnie określone. W związku z tym, że jednak z reguły operujemy w skali makro, sama inwentaryzacja motywów i wartości pozostaje zadaniem niełatwym, natomiast poszukiwanie logicznej zasady implikacji stawia pod znakiem zapytania bezkrytyczne posługiwanie się teorią Parsonsa.

Wedle siły ze zorganizowanym i planowanym działaniem kojarzy się charakterystyka władzy. W naukach społecznych sytuacja przyjmowana jest jako dana, czyli taka, która daje się po prostu opisać. Jej przekształcenie oznacza zmianę układu elementów, co może być stosunkiem (zależnością) albo łańcuchem stosunków zachodzących między ludźmi. Przekształcenie sytuacji samo przez się powoduje wprowadzenie elementu organizacji.

Sytuacje zachodzą w każdej dziedzinie życia społecznego. Niezliczone ilości takich układów są zawierane w czasie i przestrzeni przez każdą zbiorowość. Mamy niewątpliwie do czynienia z taką mnogością sytuacji międzyludzkich, że tylko niektóre z nich można podporządkować planowemu przekształceniu, jakkolwiek naukowe poznanie życia społecznego sprawia, że ich ilość staje się coraz większa. Współcześnie można planować i zmieniać zjawiska społeczne w skali makro, korzystając z możliwie dokładnych wskaźników ekonomicznych i demograficznych, co jeszcze parędziesiąt lat temu wydawało się niemożliwe. Można również planować określone działanie polityczne i przeprowadzać zmiany stosując metody naukowe.

Jak pisze wyżej cytowany autor „Bledem byłoby jednak sprowadzać proces polityki do łańcucha działań podlegających w wysokim stopniu prawidłom logiki. Wynika to stąd, że w polityce nieczęsto wolno nam przypuszczać, że podmioty działające będą „zachowywać się logicznie”. Dlatego uwagę kierujemy raczej w stronę statystycznego prawdopodobieństwa i poszukiwania zależności wśród zmiennych losowych, za pomocą których opisujemy takie zjawiska obiektywne i zachowania wynikające z subiektywnych przeżyć, które uważamy za ważne lub decydujące dla procesu polityki”2.

2. Idem,. s. 36.

W działaniach politycznych – zdaniem Ryszki – bardziej niż w innych aktywnościach zbiorowych występuje dialektyka, która rządzi historią ludzi. Uważa on bowiem, że bez względu na to, czy polityka przybiera postać walki, tj. wzajemnego stosowania przemocy, czy tylko gry, tj. stosowania strategii z kalkulacją błędów partnera, czy w końcu – dyskusji, tj. rywalizacji twierdzeń o słuszność takiego, a nie innego postępowania – zawsze należy poszukiwać w niej dialektycznych sprzeczności.

Działania polityczne posiadają następujące cechy:
- celowy, kierunkowy charakter – jest wyrazem świadomego wyboru,
- wywołanie określonych skutków politycznych – np. doprowadzenie do wcześniejszych wyborów parlamentarnych,
- podejmowanie w interesach wielkich grup społecznych,
- duży stopień instytucjonalizacji,
- wysoki poziom zorganizowania uczestniczących w nich grup,
- konfliktowy charakter.

Mogą mieć one formę bezpośrednią i pośrednią. Pierwsze z nich są bardzo wyraziste – np. wybory parlamentarne, drugie z nich są natomiast podejmowane pod wpływem różnych czynników życia politycznego i są mniej dostrzegane.

Działania polityczne cechują się ogromną różnorodnością. Sprawia to dużą trudność w wydzieleniu ich pewnych rodzajów. Według różnych kryteriów w zbiorze działań politycznych wyszczególnia się m.in. działania polityczne: konsensualne i konfliktowe, indywidualne i zbiorowe, zinstytucjonalizowane i niezinstytucjonalizowane etc. Można także wyróżnić:
- kryterium podmiotu – jak czytamy w Wikipedii „Działania polityczne ze względu na podmiot możemy podzielić na działania zbiorowe i indywidualne. Działania zbiorowe są sumą podobnych lub identycznych zachowań indywidualnych, które oddziałują na ośrodki kierowniczo-decyzyjne w systemie politycznym. Do działań zbiorowych możemy zaliczyć zgromadzenia, strajki, manifestacje. Dotyczą one interesów zbiorowości. Działania indywidualne to działania jednostek prowadzone na własną rękę i na własny rachunek. Do działań indywidualnych zaliczymy kampanie wyborcze. Dotyczą interesów poszczególnych jednostek”3.

3. Działania polityczne, Wikipedia, wolna encyklopedia, [w]: http://pl.wikipedia.org/wiki/Dzia%C5%82ania_polityczne, z dnia: 4.12.2008..

- kryterium instytucjonalizacji działań politycznych – działania polityczne niezinstytucjonalizowane mają mniejszy stopień skoordynowania, planowości i reglamentacji a większy stopień spontaniczności, działania zinstytucjonalizowane wyróżniają się natomiast określoną specjalizacją i reglamentacją,
- kryterium stopnia przymusowości – określone podmioty są zobowiązane do działania. Podjęcie działań dobrowolnych w żaden sposób nie jest nakazane ani przeciwwskazane. Chęć podjęcia działania zależy od woli podmiotów politycznych,
- kryterium stopnia ważności – wyróżnia się tutaj: działania jawne, działania ukryte oraz działania zamaskowane. Pierwsze z nich są prowadzone otwarcie i pod kontrolą opinii publicznej, drugie natomiast są prowadzone w najgłębszej tajemnicy i nie podlegają takiej kontroli. Z kolei trzecie informują nas o założeniach, lecz pozostawiają w tajemnicy szczegółowe cele, a ich występowanie i praktykowanie jest niezmiernie ważne.

Uwarunkowania decyzji o współpracy parlamentarnej PO – SLD

W ostatnich dniach dało się zauważyć sygnały o możliwości współpracy parlamentarnej między koalicją Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronnictwa Ludowego a Sojuszem Lewicy Demokratycznej. SLD zadeklarowało chęć porozumienia w sprawie ustawy medialnej i otwartość na dalszą współpracę parlamentarną – oczywiście, jeżeli koalicja będzie brała poważnie pod uwagę jego sugestie dotyczące konkretnych projektów ustaw, czy w ogóle ustaw, które SLD chciałoby przeforsować.

Sprawa ustawy o mediach publicznych budzi wiele kontrowersji w polskiej polityce. W lipcu br. SLD zdecydowało się powstrzymać od głosu w sprawie odrzucenia prezydenckiego weta. Sytuacja, w której partia ta zdecydowała się „współpracować” z prezydentem (a w konsekwencji z PiS-em) powtórzyła się wielokrotnie – choćby ostatnio w kwestii zaproponowanej przez rząd reformy służby zdrowia (należy tu oczywiście uwzględnić także aspekt ideologiczny i dbanie o swój stały elektorat). Trzeba jednak zauważyć, że tego typu praktyka ze strony SLD przekłada się na niskie notowania poparcia społecznego dla tej partii. Lewicowi wyborcy raczej niechętnie patrzą na „konszachty” z konserwatystami, dlatego – jak sądzę – z dwojga złego wolą współpracę z partią liberalną i ludową niż z PiS-em, który skompromitował się podczas rządzenia z Samoobroną i Ligą Polskich Rodzin, a poza tym jako partia konserwatywna (przez niektórych określana chadecką) stoi na przeciwstawnym biegunie ideologicznym w stosunku do partii socjaldemokratycznej jaką jest SLD. Jak się wydaje, powyższe fakty zaczynają docierać do świadomości przewodniczącego tej partii Grzegorza Napieralskiego, który być może zrezygnuje z pozycji twardego oponenta na rzecz współpracy z rządem, co może przyczynić się do poprawy notowań jego partii.

Platforma Obywatelska zrezygnowała już z kilku swoich sztandarowych pomysłów na rzecz swojego koalicjanta – Polskiego Stronnictwa Ludowego (choćby rezygnacja z jednomandatowych okręgów wyborczych czy powierzchowna reforma KRUS). Wszystko wskazuje na to, że jest ona gotowa iść na ustępstwa także w stosunku do Sojuszu Lewicy Demokratycznej w celu zapewnienia efektywności rządzenia, a co za tym idzie – utrzymania wysokich notowań poparcia społecznego i najprawdopodobniej zapewnienie Donaldowi Tuskowi (lub ewentualnie innemu swojemu kandydatowi) wygrania wyborów prezydenckich w 2010 roku. Ostrożne działanie rządu – przez niektórych określane jako lenistwo i/lub nieróbstwo – może przyczynić się do spadku jego poparcia (szczególnie, że nie sprzyjają mu czynniki, okoliczności zewnętrzne w postaci światowego kryzysu finansowego). Dlatego też taktyczny sojusz z lewicą w celu przeforsowania kluczowych ustaw wydaje się dziś być dla rządu Platformy Obywatelskiej szansą (abstrahując chwilowo od kwestii wyborów prezydenckich) na powtórne rządzenie od 2011 roku. Chęć podjęcia parlamentarnej współpracy z SLD widoczna jest chociażby w porozumieniu rządu ze Związkiem Nauczycielstwa Polskiego i Klubem Lewicy w sprawie warunków emerytur przejściowych dla nauczycieli.

Należy więc stwierdzić, że decyzja o ewentualnej współpracy parlamentarnej między rządem PO – PSL z Klubem Lewicy ma charakter:
- decyzji strategicznej – wygrana kandydata PO w wyborach prezydenckich oraz samej partii w kolejnych wyborach parlamentarnych,
- decyzji taktycznej – poprawa efektywności i jakości rządzenia dla osiągnięcia celów powyższych,
- decyzji operacyjnej – rezygnacja z niektórych pomysłów na rzecz realizacji postulatów lewicy.

Bibliografia:

1. Działania polityczne, Wikipedia, wolna encyklopedia, [w]: http://pl.wikipedia.org/wiki/Dzia%C5%82ania_polityczne, z dnia: 4.12.2008.

2. Ryszka F.,Nauka o polityce. Rozważania metodologiczne,. Warszawa 1984.
CZEKAM NA WASZE PRACE. 

POLECAM:
MIEJSCE NA TWOJĄ REKLAMĘ
SZUKAM TELEPRACY
E-KOREPETYCJE
Wojciexh Kaniuka - Strefa Słowa
PROGRAM DO KASYNA
SZUKAM TELEPRACY
SZUKAM TELEPRACY
Wojciexh Kaniuka - Strefa Słowa
E-KOREPETYCJE
Wojciexh Kaniuka - Strefa Słowa
SZUKAM TELEPRACY
Wojciexh Kaniuka - Strefa Słowa
E-KOREPETYCJE
Wojciexh Kaniuka - Strefa Słowa
SZUKAM TELEPRACY
SZUKAM TELEPRACY
Wojciexh Kaniuka - Strefa Słowa
Wykonanie i Administracja Serwisu: Wojciech Kaniuka - Autopromocja